پا بر سردل نهاده

بعد از چندین روز تورا دیدم،چشم سبزجان تو مثل ماه میدرخشی و من سایه ی سرگردان هزاران لیلی چشم به راه،نه امدنت انتظار میرود نه رفتنت را توان باورهست و من هنوز میاان این همه پریشانی چشمانت ذا تااخرین توان بیداری برای خودم شعر میکنم

پا برسر دل نهاده میگویم

بگذشتن از آن ستیزه جو خوشتر

یک بوسه زجام زهر بگرفتن

ازبوسه ی آتشین او خوشتر